Frå hand til munn

Soli glyttar opp ein morgon og helsar god dag! åt Beltet for Økonomiske Studiar. Stålet er enno kaldt, ein føler liksom ikkje livet her før om nokre timar. Og det er ikkje godt å vita om det er er verst — kor stilt og dåi det verkar no, eller kor ståkut det blir når monsteret hev vakna til og spyr eld og neon yvi heile vidda. Kaffisjappa flørtar med meg med det skirande ljoset. Eg vann visst nok opningstidi — heppi er lukka i dag. Pris Allah.

Ikkje noko er reint som sterk kaffi på eit vænt mosaikkbord. No dampar varm væske mot nottekalde flisen. Han er for resten ikkje det kaldaste som finst her, om du sku vera uheldig å sjå inn i augo på ein berbar. Sakte kløyver lukta opp nasen, vekkjer sansane og let hedonismen få driva litt. Ingen nyhende er oppe på veven enno — bordet er nytt nok til å ha skjerm. Avisene nemner litt om dei rike. «Korso du vart so rik, herre al-Boquet? — Det var som mor mi sa. Ein narr let pengane slepp pengane ut i finansvinden. Kloke menner læst som dei sit med mindre pengar enn dei eigentleg gjer, og liver med det frå hand til munn.» Det var ikkje so dumt, tenkte eg. Mor mi sa so’nt. Men ein lyt hausta før ein sit på dei tunge tankane, svara far.

Våpenmarknaden skal opp om ikkje for lengi. Snøgt, heller usubtilt kjem flaumen av gjengse våpen og elles dei av sorten «er ikkje detta ein paraply?» fram. Kursane skal setjast for kvartdagen. Eg er mest spent på utviklingi i Somalia-krinsen. Kveldskampane slokna anten til kuleregnet frå etiopierane — eller dei gjorde det ikkje og marknaden blir spræk for sanitærutstyr og sprengladningar. Ein gisselutveksling i herne krinsane er neppe høfleg. Happy «frigjorte» gissel fer yvi grensegangen, radiomerkte, går opp i lufta med ein feit pakke C4. NATO-soldatane rykkjer snøgt inn og lastar umiddelbart personane deira inn på disk. So fær dei nye kroppar sidan. Ein patriot for landet — og i millomtidi aukar pengane i banken på ei gunstig rente. Men hysj, detta er misstyrde strategiske bombetokt. Halda kjeften gjer du best.

BØST livnar til. Augo mine syd når dei fær sjå heile horisonten. Aktivitetsgrad 4. Ein god dag for seljarane, og eg vil ikkje stå til andsvar for herne lasta for lengi. Ikkje at eg hev mistillit til folki — hev’kje tillit i det heile, eg. Veit du at ogso Koranen vart endra ein gong i tidi? Fy fan, folk er ikkje til å stola på. Dei er svin, gjengen med sodomittar og berbarar med dei korte soparskjeggi sine.

Inn i sjappa. Kenneth pratar. Du veit koss det er i sonen. Du gjekk inn, kjøpte eit våpen. Gjekk undan, oppå taket, skaut nokre skot. Kom attende og selde til høg pris i panikken. Ingen spursmål om det. Soleis går ikkje i BØST. Du vil ikkje setja dynamikken her i full sving — du toler ikkje takti, om enn for nokre dollar. Kenneth held fram med å pratera. Ljoden frå trafikken legg seg yvi stemmen hans, gjer til at alt liksom læt like greidt. Eg nikkar berre.

Endeleg — so. Blir lurka fast i augneblinken, ein-stirar på skiltet ei stund. So freistar eg sjå på fartyet. So vidt, næst tilbake åt skiltet att. Eg kann ikkje tru det. Ti tusen hestekrefter! Frå Tzjude til Hallpark på timen. Du kjenner det liksom i røvi, det svid som piskeslagi på ein knarksmuglar i Singapore. Når kjøtet smell mot metallet — når du fer so fort at politiet anten veit kvar du er eller kor fort du køyrer. Fyrst då veit du at amfetaminet hev slegi inn og blodåri dine brusar med ti tusen sinte menner.

Inn mot Somalia.

Advertisements

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s